>

Historia piłki nożnej ŁKS

Historia Łódzkiego Klubu Sportowego zaczyna się w 1908 roku, choć formalnie stowarzyszenie zostało zarejestrowane rok później.

W 1912 roku ŁKS zdobył pierwsze mistrzostwo Łodzi, a rok później własnymi siłami zbudował boisko przy ulicy Srebrzyńskiej. W czasach pierwszej wojny światowej piłkarze zamienili stroje sportowe na mundury i walczyli o niepodległość Rzeczypospolitej. W okresie międzywojennym ŁKS stał się najważniejszym stowarzyszeniem sportowym w mieście i takim pozostał do dziś.

Klub był jednym z założycieli polskiej ligi piłkarskiej, a w debiucie – w derbach Łodzi – pokonał Klub Turystów 2:0 po golach Jana Durki. Chlubą międzywojennego ŁKS byli olimpijczycy Wawrzyniec Cyl (Paryż 1924) i Antoni Gałecki (Berlin 1936), który uczestniczył także w mistrzostwach świata 1938 roku. Za to najwybitniejszym sportowcem klubu i ulubieńcem publiczności był reprezentant Polski Władysław Król, który na igrzyskach wystąpił jako hokeista, ale uprawiał także narciarstwo, tenis i pływanie.

W 1932 roku ŁKS zajął w rozgrywkach ligowych czwarte, najlepsze miejsce, a swój sukces powtórzyli dopiero w pierwszych powojennych rozgrywkach w 1946 roku.

Sukcesy przyszły w latach 50., gdy szkoleniowcem drużyny został Władysław Król: wicemistrzostwo (1954), Puchar Polski i trzecie miejsce (1957) oraz pierwszy tytuł najlepszej drużyny w kraju (1958). Ikoną klubu był Stanisław Baran, który w wieku 37 lat zdobył w meczu z Górnikiem Zabrze cztery gole. Występujący w dziesięciu ŁKS wygrał 5:1 na stadionie rywala i otrzymał przydomek „Rycerze Wiosny”.

W latach 60 idolem łódzkiej młodzieży był Jerzy Sadek, a w następnej dekadzie występował Jan Tomaszewski, najsławniejszy bramkarz w historii polskiej piłki, bohater meczu ma Wembley (1973), finałów mistrzostw świata w NRF (1974) i srebrny medalista igrzysk w Montrealu (1976).

Największą wpadką dekady była stracona szansa na mistrzostwo Polski w 1977 roku, po której przyszły trudne lata 80. Najlepszy występ ŁKS zaliczył sezonie 1987/88, przegrywając brązowy medal z Legią gorszą różnicą goli. W 1994 roku ŁKS dotarł do finału Pucharu Polski (0:2 z Legią), ale wystąpił w Pucharze Zdobywców Pucharów (FC Porto 0:2 i 0:1).

W 1998 roku ŁKS już jako Sportowa Spółka Akcyjna zdobył drugie w historii mistrzostwo Polski, a drużynę prowadzili trenerzy, w przeszłości piłkarze: Ryszard Polak i Marek Dziuba (zawodnik reprezentacji Polski, która zajęła trzecie miejsce na mistrzostwach świata w 1982 roku).

W Europie mistrzowski Łódzki Klub Sportowy zaprezentował się godnie, przegrywając awans do Ligi Mistrzów z jej późniejszym triumfatorem Manchesterem United (0:2 i 0:0) i odpadając z Pucharu UEFA po meczach a AS Monaco (1:3 i 0:0).

ŁKS na 102 czyli klub pokoleń

Dwa lata po wydaniu jubileuszowej monografii „100 lat ŁKS. Dzieje Klubu” proponujemy drużynę wszech czasów, która powstała po burzliwej dyskusji. Zdajemy sobie sprawę, że wybranie najlepszej jedenastki zawsze będzie budziło kontrowersje.

Pierwsza to obsadzenie pozycji bramkarza. Jan Tomaszewski, niezależnie jakie emocje wywołuje, jest zawodnikiem numer 1 wśród występującym na tej pozycji w historii polskiej piłki. W czasie, gdy był zawodnikiem ŁKS zagrał w 60 razy z białym orłem na piersi, mając po drodze kapitalne występy na Wembley oraz mistrzostwach świata w 1974 roku, na których reprezentacja Polski stanęła na trzecim stopniu podium („Tomek” obronił w turnieju dwie jedenastki). Jego konkurentem do zajęcia miejsca między słupkami jest Bogusław Wyparło, który będąc ełkaesiakiem w kadrze zagrał zaledwie trzykrotnie, ale zasługi dla klubu są olbrzymie: mistrzostwo kraju (1998), awans do ekstraklasy (2006 i jesteśmy przekonani 2011). Kontrowersje dotyczą każdej pozycji na boisku, bo każde pokolenie ełkaesiaków miało i ma swoich idoli. Naszą ideą było stworzenie drużyny, której piłkarze wpłynęli na historię nie tylko piłki nożnej klubu, ale także Łodzi i Polski. To wprost niewiarygodne, ale trzon ŁKS wszech czasów tworzą wychowankowie: Mirosław Bulzacki, Marek Dziuba, Antoni Gałecki, Piotr Suski, Tomasz Wieszczycki oraz piłkarze związani z klubem od najmłodszych lat: Marek Chojnacki (Łodzianka), Witold Bendkowski (Unia Skierniewice), Jacek Ziober (Tęcza Łódź), Tomasz Kłos (Boruta Zgierz).

ŁKS jest fenomenem wśród polskich klubów, bowiem swą siłę czerpie z pokoleniowej historii: piłkarze z czasem stają się trenerami i działaczami przekazującymi swe doświadczenia następcom. Wystarczy zauważyć, że trener Władysław Król wychował jako szkoleniowiec Leszka Jezierskiego, a w czasie pracy przy al. Unii 2 „Napoleona” i jego współpracowników kariery rozpoczynali: Marek Chojnacki, Witold Bendkowski czy Tomasz Wieszczycki.

Wśród uhonorowanych są piłkarze i szkoleniowcy reprezentujący wszystkie epoki, od współtwórcy pierwszej drużyny Zenona Sienkiewicza aż po ŁKS Nową Generację 2010: Tomasza Wieszczyckiego, Tomasza Kłosa i Bogusława Wyparłę.

ŁKS: Jan Tomaszewski – Marek Dziuba, Henryk Szczepański, Antoni Gałecki, Marek Chojnacki – Tomasz Wieszczycki, Piotr Suski, Władysław Soporek, Jacek Ziober – Władysław Baran, Jerzy Sadek.

Rezerwowi: Bogusław Wyparło, Tomasz Kłos, Witold Bendkowski, Mirosław Bulzacki, Wawrzyniec Cyl, Mirosław Trzeciak, Stanisław Terlecki.

Autorzy tekstu: Wojciech Filipiak, Mariusz Goss

Sezon Miejsce Mecze Punkty Bramki Z-R-P
1927 7 26 25 54:51 11-3-12
1928 11 28 25 58:57 10-5-13
1929 5 24 29 41:41 11-7-6
1930 10 22 15 38:40 6-3-13
1931 7 22 24 48:34 10-4-8
1932 4 22 25 50:32 10-5-7
1933 5 20 17 26:36 7-3-10
1934 8 22 21 31:43 10-1-11
1935 6 20 20 30:34 9-2-9
1936 7 18 19 37:32 8-3-7
1937 8 18 16 36:39 7-2-9
1938 9 18 12 25:24 4-4-10
1948 9 26 24 60:64 10-4-12
1949 6 22 22 49:48 8-6-8
1950 9 22 19 36:46 8-3-11
1951 9 22 18 22:32 7-4-11
1952 12 10 7 9:24 3-1-6 (spadek)
1953 2 26 36 61:24 14-8-4 (awans)
1954 2 20 24 30:20 9-6-5
1955 8 22 21 27:37 8-5-9
1956 4 22 26 38:26 10-6-6
1957 3 22 29 53:28 12-5-5
1958 1 22 32 61:24 13-6-3 (mistrzostwo)
1959 8 22 20 35:35 6-8-8
1960 10 22 18 28:36 5-8-9
1961 9 27 22 32:39 8-6-13
1962 10 13 9 14:25 3-3-7
1962/63 12 26 19 27:43 6-7-13
1963/64 10 26 23 27:37 9-5-12
1964/65 9 26 24 25:32 8-8-10
1965/66 12 26 21 33:41 7-7-12
1966/67 5 26 28 29:28 10-8-8
1967/68 13 26 21 22:38 7-7-12 (spadek)
1968/69 5 30 32 32:34 12-8-10
1969/70 3 30 38 33:25 15-8-7
1970/71 2 30 43 40:17 16-11-3 (awans)
1971/72 12 26 19 24:39 3-13-10
1972/73 6 26 29 26:26 9-11-6
1973/74 6 30 29 24:28 9-11-10
1974/75 13 30 26 26:34 7-12-11
1975/76 13 30 26 27:33 8-10-12
1976/77 7 30 33 35:29 12-9-9
1977/78 4 30 31 29:29 10-11-9
1978/79 12 30 26 30:36 9-8-13
1979/80 7 30 32 38:40 11-10-9
1980/81 13 30 25 24:38 8-9-13
1981/82 12 30 28 30:39 12-4-14
1982/83 7 30 30 36:38 10-10-10
1983/84 14 30 25 29:43 8-9-13
1984/85 6 30 30 31:32 11-8-11
1985/86 8 30 28 36:36 8-12-10
1986/87 9 30 27 30:35 8-10-12
1987/88 4 30 39 40:29 16-5-9
1988/89 10 30 26 34:45 8-11-11
1989/90 8 30 34 35:30 12-10-8
1990/91 11 30 28 25:36 11-6-13
1991/92 11 34 33 26:29 9-15-10
1992/93 3 33 47 53:32 18-11-4
1993/94 4 34 42 49:24 17-11-6
1994/95 7 34 34 39:41 10-14-10
1995/96 4 34 49 44:38 13-10-11
1996/97 6 34 49 55:45 13-10-11
1997/98 1 34 66 52:23 29-9-6 (mistrzostwo)
1998/99 11 30 34 33:45 8-10-12
1999/00 15 30 28 28:42 7-7-16 (spadek)
2000/01 12 28 48 40:49 13-9-16
2001/02 14 28 47 36:38 12-11-15
2002/03 9 34 46 33:30 13-7-14
2003/04 8 30 39 28:34 10-9-11
2004/05 9 34 51 48:42 13-12-9
2005/06 2 34 58 42:21 15-13-6 (awans)
2006/07 9 30 41 31:30 10-11-9
2007/08 11 30 30 25:31 7-9-14
2008/09 7 30 35 27:43 10-5-15 (degradacja – brak licencji)
2009/10 4 34 55 51:45 16-7-11
2010/11 1 34 71 59:34 21-11-3 (awans)
2011/12 15 30 24 23:53 5-9-16 (spadek)